Vanwege de omgeving waarvoor hij oorspronkelijk was ontworpen, was de ‘OM’ geen gitaar met een grote klankkast. Sterker nog, maar weinig van de vroege ‘moderne’ gitaren zouden tegenwoordig als groot worden beschouwd. De ‘OM-formaat’ Rathbone No. 2 is dus ook geen gitaar met een grote klankkast, maar de hals sluit aan op de klankkast bij de 14e fret, waardoor de mensuur overeenkomt met die van de meeste moderne gitaren. Toen deze gitaar voor het eerst werd gebruikt, bleek deze ‘lange’ mensuur bij te dragen aan een opmerkelijk, en volgens sommigen zelfs onevenredig, krachtige en dynamische klank. De snaren staan onder grotere spanning dan bij gitaren met een kortere mensuur, waardoor ze een veel grotere klankrespons en ‘punch’ geven. 

Massief Ceder bovenblad

Ceder is na Spar de meest gebruikte houtsoort voor het maken van het bovenblad van een gitaar. Ceder is heeft een stuk lagere dichtheid en is daardoor een stuk zachter dan Spar. Dit vertaald zich in een warmere vollere klank. Ceder zorgt er ook voor dat zachtere klanken sterker overkomen en verbeterd daardoor de dynamiek van zacht spel. Een gitaar met een ceder top is uitermate geschikt voor gitaristen die graag fingerpicken. Dit maakt ceder een goede match voor kleinere bodyvormen zoals de Auditorium, Orchestra Model of Parlor.

Palissander zij- en achterkant

Palissander is een prachtige houtsoort met een diepe kleur dat zeer gewild is onder gitaarbouwers om de betere gitaren van te maken. Palissander heeft een warme zeer resonante klank en geeft van zichzelf meer dan genoeg volume. Het is een van de hardste houtsoorten die gebruikt worden voor de klankkast van een gitaar maar de poreuze structuur van het hout zorgt ervoor dat het over het algemeen een warmere klank geeft dan menig zachtere houtsoorten.